..Σαχτούρης Γεώργιος
( Ύδρα 1783- 1841)

Εξέχουσα μορφή του Ναυτικού Αγώνα του 1821. Αντιναύαρχος του υδραϊκού στόλου, από τους τολμηρότερους αγωνιστές στις θαλάσσιες επιχειρήσεις. Πήρε μέρος στην επιχείρηση για την απελευθέρωση της Χίου και το 1824 μετά την καταστροφή των Ψαρών στην επιχείρηση ανακατάληψης του νησιού. Αποφασιστική υπήρξε η συμβολή του στις ναυμαχίες της Μυκάλης, του Γέροντα και του Καφηρέα. Συμμετείχε (1826 ) στον ανεφοδιασμό των πολιορκημένων στο Μεσολόγγι και στην επιχείρηση της Αλεξάνδρειας ( 1827) για την πυρπόληση του Αιγυπτιακού στόλου. Ο Καποδίστριας τού ανέθεσε την αρχηγία της μοίρας των ακτών της Μεσσηνίας και τον αποκλεισμό της θαλάσσιας περιοχής από τον Αμβρακικό ως την Κρήτη. Στην οθωνική περίοδο ήταν διοικητής του πολεμικού ναυστάθμου του Πόρου.
ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ (1783-1841)
│ │
Δημήτριος Κωνσταντίνος
(1819-1875) (1835 -1903)
Υποναύαρχος Υποναύαρχος
Υπουργός ναυτικών Υπουργός Ναυτικών
Αντώνιος Σαχτούρης + Κριεζή
1866-1954
Διπλωμάτης
Στον Ασπρο Γάτο υπήρχε το αρχοντικό του Σαχτούρη.
Ο ευτραφέστατος Σταμάτης Σαχτούρης είχε το πλοίο «ΠΤΕΡΩΤΗ» (1930). Μετά από πολλά χρόνια στον Αργοσαρωνικό, γύρω στο 1940, κατέληξε στη γραμμή Χαλκίδας-Αιδηψού, ώσπου στις 20-4-1941 βυθίστηκε από τα γερμανικά στούκας.
Στα νησιά του Αργοσαρωνικού δεν απαντάται σήμερα καμία οικογένεια με το επώνυμο ΣΑΧΤΟΥΡΗΣ. Υπάρχουν όμως πολλές σε Αθήνα Πειραιά.
Στα 1960 είχα γνωρίσει στην Αθήνα τον αντισμήναρχο Σαχτούρη και τη γυναίκα του Βενετία, που καταγόταν από τον Πόρο - είναι θαμμένη στο νεκροταφείο του Πόρου όπως κι ο άνδρας της. Είχαν δύο παιδιά, το Μιλτιάδη και την Αιμιλία.
Σήμερα ο πιο γνωστός Σαχτούρης είναι ο ποιητής Μίλτος Σαχτούρης.



ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΑΙ ΜΑΡΙΑ ΧΑΤΖΗΚΥΡΙΑΚΟΥ

Το Χατζηκυριάκειο Ίδρυμα Παιδικής Προστασίας, ιδρύθηκε το 1889 από τον Ιωάννη και τη σύζυγό του Μαριγώ Χατζηκυριακού με σκοπό την περίθαλψη ορφανών και άπορων κοριτσιών. Στα χρόνια λειτουργίας του Ιδρύματος, φιλάνθρωποι ευαισθητοποιήθηκαν από το έργο και τη δράση του και το ενίσχυσαν με τα κληροδοτήματά τους. Ενδεικτικά μεταξύ άλλων αναφέρονται οι αείμνηστοι: Ελ. Αλμιράντη, Κων. Μπάκαλας, Ε. Δηλαβέρης, Α. Μουσούρη, Σ. Μουτζόπουλος, Μπ. Καλοπαίδης, Ε. Σαγρέδος, Μ. Παπαδάκης, Δ.Λυμπέρης, Σ. Κομνηνός.
Με τα επίσημα εγκαίνια στις 19-1-1904 και την εγγραφή των 55 πρώτων μαθητριών του, άρχισε ουσιαστικά η δράση του Ιδρύματος, που συνεχίζεται μέχρι σήμερα.
Στο διάστημα από τους Βαλκανικούς Πολέμους 1912-1913 και τον Πρώτο μέχρι και τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, το Κτίριο Λειτουργίας του Ιδρύματος επιτάχθηκε δύο φορές. Η πρώτη επίταξη έγινε το έτος 1912 και διήρκεσε ένα χρόνο, ενώ η δεύτερη το 1922, οπότε το κτίριο λειτούργησε ως Νοσοκομείο για να καλύψει τις ανάγκες του πολέμου.
Το 1940 εγκαταστάθηκε σ'αυτό η Υγειονομική Υπηρεσία Στρατού και στη συνέχεια από το 1945 μέχρι και το 1959 υπήρξε τόπος εγκατάστασης προσφύγων. Στο διάστημα αυτό, τα παιδιά του Ιδρύματος φιλοξενήθηκαν σε άλλους χώρους . Μερικά, κατά περίπτωση παραδόθηκαν προσωρινά στους κηδεμόνες τους και το ΄Ιδρυμα ανέλαβε να καλύπτει για το διάστημα αυτό τα έξοδα συντηρήσεώς τους. Ύστερα από την ταραχώδη αυτή περίοδο των πολέμων, το 'Ιδρυμα από το 1959 άρχισε και πάλι να λειτουργεί κανονικά στο χώρο του, προσφέροντας τη φροντίδα του σε παιδιά απ' όλη την Ελλάδα που είχαν ανάγκη περιθάλψεως.
ΠΡΟΕΔΡΟΙ ΤΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ
Μουτζόπουλος Τρύφων 14.08.1898 - 20.07.1906
Μεσολωράς Ιωάννης 31.08.1906 - 28.10.1911 22.12.1916 - 27.03.1935
Στάης Βαλέριος 28.12.1911 - 22.12.1916
Κουμάνταρος Θεόδωρος 27.03.1935 - 05.12.1938
Οικονομίδης Κλεομένης 14.12.1938 - 04.01.1945
Μπάκαλας Κωνσταντίνος 16.10.1947 - 10.05.19621
Μεσολωράς Παναγιώτης 11.10.1962 - 03.08.19662
Παπατέστας Ηλίας 20.03.1968 - 12.06.19843
Ρεδιάδης Γεώργιος 12.06.1984 - 26.08.1998
Μπακούρης Γεώργιος 22.09.1998 - έως σήμερα